حسن خان اعتراض كرده و گفت : « تو حق اظهار عقيده ندارى و متعاقبا چند فحش هم نثار وى كرده و چون عضلاتى ورزيده داشت ، با پاپى على حسن خان گلاويز گرديد ولى پاپى على حسن خان كه اندامى فوق العاده درشت و ورزيده داشت به او مهلت نداده و با مشت به پيشانى او نواخت و نگين انگشترى او در پيشانيش فرورفت و خون به شدت از آن‌جارى گرديد . فرار پاپى على حسن خان و كسانش مهر على خان با پيشانى خونين به زاغه شتافت و به حكمران عارض گرديد و يك دسته سرباز براى جلب پاپى على حسن خان از حاكم گرفت . ولى پاپى على خان حسن در خانه نماند و به اتفاق ساير خوانين على محمدى از ترس مجازات حشمت الدوله حكمران لرستان به كوههاى هرو پناه برد و موقعى كه مهر على خان از دست يافتن به او مايوس گرديد طبق معمول زمان مقدارى از اموال او را به عنوان غرامت غارت كرد . تغيير اوضاع و سركردگى پاپى على حسن خان اقبال با پاپى على حسن خان يارى كرد و حشمت الدوله كه سال 1300 به حكومت لرستان منصوب شده بود ، سال بعد يعنى اواخر سال 1301 از مقام خود معزول گرديد و مجددا ميرزا محسن خان مظفر الملك كه با پاپى على حسن خان لطف و عنايت خاص داشت به حكمرانى لرستان نائل گرديد و چون با مهر على خان ميانه خوشى نداشت ، با كسب اجازه از ظل السلطان سركردگى ايل بيرانوند را به پاپى على حسن خان واگذار كرد . مهر على خان به اوبه‌هاى خوانين على محمدى هجوم آورده عده‌اى را به قتل رسانيد پاپى على حسن خان و اتباعش هنوز به كار وصول ماليات نپرداخته بودند كه آتش حسد در كانون سينه قلى خان بيرانوند ، عموزاده مهر على خان كه خودش هم داعيه رياست داشت ، مشتعل گرديد و به خانه مهر على خان رفت و او را مورد شماتت قرار داده كه رياست بيرانوند ميراث اباء و اجدادى تو مىباشد چرا سكوت كرده‌اى و اقدامى نمىكنى و آن‌قدر ياسين در گوش مهر على خان فروخواند تا بالاخره او را براى حمله به خوانين على محمد خان حاضر كرد « 1 » و به

--> ( 1 ) . اين نزاع كه بالاخره به اعدام مهر على خان منجر گرديد ، داستان مفصلى دارد و هركس مايل بدانستن آن است . به فصل مربوط به خوانين بيرانوند مراجعه كند . [ به احتمال منظور نويسنده كتاب طوايف لرستان است نه كتاب حاضر . ]